Parachutist Badge

De Parachutist Badge, ook wel “Jump Wings” genoemd, werd in 1941 ingesteld en werd uitgereikt aan soldaten die hun vijf sprongen hadden voltooid om de parachutistenkwalificatie te behalen, in het kader van de US Army Airborne Basic Course, die doorgaans in Fort Benning werd gegeven.

Dit insigne is ontworpen door kapitein (die later luitenant-generaal zou worden) William P. Yarborough.

Er bestaan twee varianten van dit insigne.

De Senior Parachutist Badge, toegekend aan personen die aan de volgende drie criteria voldoen:
- 30 sprongen hebben gemaakt, waarvan ten minste 15 in gevechtsuitrusting, 2 nachtsprongen, waarvan één als jumpmaster, en 2 tactische massasprongen die uitmonden in een luchtlandingsaanval binnen een eenheid ter grootte van een bataljon of groter.
- het behalen van het jumpmaster-certificaat van het Airborne Department of de Jumpmaster School, of het hebben gefungeerd als jumpmaster bij ten minste één gevechtssprong of 15 reguliere sprongen.
- in totaal ten minste 24 maanden dienst hebben gedaan in een parachutisten-eenheid.

De Master Parachutist Badge, toegekend aan personen die aan de volgende drie criteria voldoen:
- 65 sprongen hebben uitgevoerd, waarvan 25 in gevechtsuitrusting, 4 nachtsprongen, waarvan één als jumpmaster, en 5 tactische massasprongen die uitmonden in een luchtlandingsaanval binnen een eenheid ter grootte van een bataljon of groter.
- het behalen van het jumpmaster-certificaat van het Airborne Department of de Jumpmaster School, of het hebben gefungeerd als jumpmaster bij ten minste één gevechtssprong of 33 reguliere sprongen.
- in totaal ten minste 36 maanden dienst hebben gedaan bij een parachutisten-eenheid.